เขียนไปบ่นไป

30Jun08

24 June 08
Response to Application Progress‏
From: XXXX
Sent: Tue 6/24/08 2:07 AM
To: XX_mission@hotmail.com)
Dear xx

Sorry for late reply. I’m always late.Unfortunately I have a problem
that the executed project is shortage now because of customer’s
business was changed.I was watching the economy status and
talking with customer,but it was not improved their business.
I don’t suppose that you quit current job for working in Japan.
It is not good timing for you to work in our company. Currently
I cannot give you the job soon and I’d like cancel to meet you in
Thailand. Please keep working your current job.If you can have a
customer and plan to execute project, I can talk your business or
I will talk you if my business is improved.I will keep studying what
possible openings that may be available to you in the future,
so I will keep your materials on file.

I wish you a successful future.

Best Regards,

=========================
xxxx

8 June 08

4 June 08
ช่วงนี้เรียบง่าย ขาดความท้าทายพอสมควร ก็พยายามสร้างความท้าทายกับตัวเอง มีโอกาส
ได้นั่งคุยกะพี่ที่ทำงานคนหนึ่ง เหมือนเค้าได้จุดฝันในตอนที่เวลาของอายุได้ผ่านไปๆ เค้ามีอะ
ไรบางอย่างที่เป็นสิ่งที่ซ้อนอยู่ภายใน เค้าบอกผมว่าเค้าจะออกจากงาน แอ๊ะผมก็ถามว่าทำไม
หละพี่ พี่พึ่งมาทำไม่ถึงสองเดือนเอง เค้าก็บอกว่าไกลก็ไกล งานก็เป็นงานที่ไม่อยากจะทำ
แล้วอีกอย่างเค้าก็บอกผมทิ้งท้ายต่อว่าเนี้ยเค้าได้สัญชาติแคนนาดา ที่สมัครไปเมื่อหลายปี
ก่อนแล้ว ผมฟังดูแล้วมีไฟลุกประกายอยู่ในแววตาของพี่เค้าว่าโห่ มันช่างน่าอัศจรรย์อะไร
อย่างนี้ที่ได้เห็นคนที่อายุก็ไม่ได้น้อย สามสิบกว่าๆ และจะทิ้งงาน ทิ้งทุกอย่างไปอยู่แคนนา
ดาโดยยังไม่รู้ว่าจะมีงานใหม่ไหม เค้าเล่าให้ผมฟังว่าเค้าจบโทที่อเมริกา แล้วบอกกับที่บ้าน
ตลอดว่าอยากจะไปอยู่ที่เมืองนอก บางคำถามเราคงตอบให้ใครเข้าใจไม่ได้ว่าอะไรคือสิ่งที่
เราต้องการแล้วสิ่งที่เราต้องการ และเราจะทำมันผิดในสายตาคนอื่นไหม นี่แหละมันทำให้
ผมเชื่อว่ายิ่งเรามีฝัน เรามีหวังแบบไม่ท้อแล้วนั้นมันก็ต้องมีหนทาง ว่าไม่ใช่ทางใดก็ต้อง
ทางหนึ่งที่จะเป็นของเราเอง ไม่เพียงแต่แค่การได้พิสูจน์ตัวเอง อีกทั้งยังทำให้เราได้รู้คุณ
ค่าของความผิดหวังและอดทนต่อเรื่องต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเราไปในแต่ละวันนั่นเอง

2 June 08
หลายวันแล้วที่ไม่ได้มานั่งเขียนบล็อกเลย มาเริ่มเขียนกันเลยดีกว่าก็วันนี้ก็มีน้องใหม่ มาที่ทีม
กันหลายคนเลยทำเอาพี่ๆ ยิ้มเป็นแถวว่าจะมีน้องๆ มาช่วยงานกัน ทำให้รู้สึกเลยว่าเวลามันไม่คอย
ใครจริงๆ น้องใหม่ก็มาน้องเก่าก็ไป ไปเรียนต่อบ้าง ย้ายงานบ้าง นี่แหละมันก็อย่างงี้หละน่า สิ่งที่
สำคัญที่สุดเรายังมีอะไรที่จะต้องพัฒนาอีกเยอะเลย น้องมาก็ต้องสอนน้อง ซึ่งรู้ได้เลยว่าสิ่งที่เรา
ทำมานั้นเรารู้มากน้อยแค่ไหน ต้องซ้อม และก็ต้องซ้อม วันนี้นั่งอ่านเปเปอร์ตอนเที่ยงเริ่มเข้าใจ
บ้างละ อ่านพอจับจุดได้ คงเหมือนตอนที่อ่านเปเปอร์ตอนเรียน ป ตรี หือ สาหัสสากันอ่านกี่รอบ
ก็ไม่ค่อยจะเกท นึกถึงตอนเรียนตรีและยังจำได้ที่เคยคุยกะดร รวีศักดิ์พูดแล้วก็คิดถึงอาจารย์มาก
มาย ขอบคุณมากๆเลยคับอาจารย์ที่ทำให้ผมเองได้รู้จักคำว่าเรียนรู้สิ่งใหม่และทำอะไรได้ด้วยตัว
ของผมเอง วันนี้ก็เช่นกันสิ่งที่อาจารย์ได้สอนมันกลับมากึกก้องอยู่ในใจผมอีกครั้ง
ถ้าวันหนึ่งคุณเรียนต่อ โท เอก คุณก็ต้องรู้จักที่จะขวนขวายหาความรู้แบบนี้เช่นกัน
ความรู้ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ

31 May 08
พึ่งไปงานแต่งเพื่อนรักสมัย ม ปลายมาผมได้เห็นและได้ร่วมยินดีกับเพื่อนรักของผมยินดี
กับความสำเร็จอีกก้าวหนึ่งของชีวิตคนเรา ผมไม่รู้จะพูดยังไงว่ารู้สึกยินดี ยินดีที่ได้เห็นเพื่อน
จะเป็นฝั่งเป็นฝา เพราะจากการใช้ชีวิตที่จะไปไหนมาไหนกับเพื่อน คงจะห่างไปเพราะเค้าต้อง
มีชีวติครอบครัว ยินดีจริงๆ คับ

Advertisement

Filed under: Uncategorized   |  Leave a Comment